Ustawienia obrazu w telewizorze — efekt telenoweli i co warto wyłączyć

Telewizory wychodzą z fabryki ustawione tak, żeby przyciągały wzrok w jasno oświetlonym sklepie: przesadnie jasne, nasycone, z wyostrzeniem i wygładzaniem ruchu. W domu, wieczorem, taki obraz męczy i zniekształca to, co zaplanował reżyser. Kilka zmian w menu robi dużą różnicę.

Zamiast trybu „Żywy”, „Dynamiczny” czy „Standard” wybierz Film, Kino albo — jeśli jest — Filmmaker Mode. Ten ostatni to wspólny standard kilku producentów: jednym ruchem wyłącza większość upiększaczy i ustawia kolory i temperaturę barw zbliżone do tych, które widział twórca. Obraz może na początku wydać się „ciepły” lub mniej jaskrawy — to wierniejsze odwzorowanie, do którego oko szybko przywyka.

Filmy kręci się zwykle w 24 klatkach na sekundę. Telewizor potrafi dorysować klatki pośrednie, żeby ruch był płynniejszy. Efekt uboczny: film wygląda jak serial nagrywany kamerą wideo — stąd nazwa efekt telenoweli (soap opera effect).

Każdy producent nazywa tę funkcję inaczej, zwykle w ustawieniach „ruchu” lub „przejrzystości obrazu”. Przy filmach i serialach warto ją wyłączyć albo ustawić na najniższy poziom. Przy sporcie część osób woli ją zostawić.

• Redukcja szumów przydaje się przy słabej jakości źródłach, ale przy dobrym obrazie z VOD czy Blu-ray rozmywa detale i „wosk” na twarzach. Wyłącz ją lub ustaw na minimum.
• Ostrość w fabrycznych ustawieniach często dodaje sztuczne obwódki wokół krawędzi. Ustaw ją na neutralną wartość (w wielu telewizorach 0, w innych okolice środka skali).

Tryb oszczędzania energii przyciemnia obraz i potrafi zmieniać jasność w trakcie filmu. Jeśli obraz wydaje się ciemny i płaski, sprawdź, czy nie jest włączony. Czujnik światła otoczenia może zostać — dostosowuje jasność do pokoju — ale jeśli jasność „pływa”, wyłącz go.

Ustawienia osobno dla każdego wejścia

Wiele telewizorów pamięta ustawienia osobno dla aplikacji, każdego wejścia HDMI i trybu HDR. Jeśli zmieniłeś obraz w Netflixie, a konsola wciąż wygląda po staremu — to dlatego.